Bardzo wysoko oceniam książkę Dobrosława Kota. Podjął on problem niezmiernie trudny i kontrowersyjny, w większym stopniu nadający się na rozprawę profesorską niż na rozprawę doktorską. Niewątpliwym wkładem Autora do sporu o pierwotność paradygmatów transcendentalnego i dialogicznego jest druga część rozprawy – samodzielna, piękna fenomenologiczna analiza doświadczenia utraty Bliskiego (…). Jest to samodzielny opis, który przypomina najlepsze czasy niemieckiej fenomenologii ejdetycznej.

Prof. Tadeusz Gadacz

Trzeba stwierdzić, że warsztat fenomenologiczny opanował Autor w sposób godny uznania, a wyniki, do jakich dochodzi, są nie tylko interesujące, ale i teoretycznie ważkie (…). Dlaczego utrata? Nie szukajmy odpowiedzi na to pytanie. Autor ma tu swoje racje i swobodę wyboru. Tym bardziej, że wybór ten się sprawdził poprzez doskonale wykonane zadanie: analizę doświadczenia utraty. (…). Autor ujawnił niewątpliwy talent do prowadzenia analizy fenomenologicznej.

Prof. Władysław Stróżewski

Autor wnikliwie analizuje przeżycie utraty kogoś, odnajdując żywe ślady bliskiej osoby przemawiające za jakąś postacią obecności Ty w Ja. Tym samym przekonywająco wskazuje na potrzebę ujęcia podmiotu w perspektywie dialogicznej.

Prof. Adam Węgrzecki